وجه غالب ناتوى فرهنگى بر تخريب پايه‌ها و بنيان‌هاى فرهنگى وايدئولوژى كشورهاى مقاوم در مقابل نظام سلطه بنا شده است. در جهان اسلام، اين بخش به كمك ابزارهاى متعدد محقق مى‌شود كه مهمترين آنها تخريب روند بيدارى جهان اسلام، دامن زدن به اختلاف شيعه و سنى، ترويج فساد و ابتذال اخلاقى، ترويج عرفان‌هاى انحرافى (مانند اوشو و پائولو كوئيلو ...) و مسلك‌هاى منحط و استعمار ساخته (مانند صوفيه، وهابيت، حجتيه و بهاييت) و تخريب باورهاى ملى و دينى مى‌باشد.

وابستگى و ممانعت از رشد اقتصادى كشورهاى تحت سلطه از طريق تحريم‌ها و ايجاد جنگ روانى در حوزه موضوعى خاص (مانند مقوله انرژى هسته‌اى در ايران) از ديگر وجوه اساسى ناتوى فرهنگى است.

ناتوى فرهنگى جديدترين روش تسلط استعمارگران بر كشورهاست.

بدين معنى كه در گذشته، ابرقدرتها براى تسلط بر منافع ساير كشورها از طريق لشكركشى و تحريم نظامى به اعمال سلطه خويش مبادرت مى‌كردند ولى امروزه به جاى صرف وقت و هزينه‌هاى گزاف، براى رسيدن به اهداف خويش از طريق اهرمهاى كليدى اقدام مى‌كنند و يكى از كليدى‌ترين اهرمها كه همواره مورد توجه استعمارگران در ميان همه ملتها و به خصوص ملل اسلامى بوده، مقوله فرهنگ است. فرهنگى كه به تعبير مقام معظم رهبرى، بى‌صداترين و مخرب‌ترين ابزار حمله دشمنان است. ٨٧

مهمترين زمينه‌هاى تغيير رويكرد آمريكا به ناتوى فرهنگى عبارتند از:

كارآمدى اسلام در تقابل با هژمونى غرب و نيز تناقضات و ناكارآمدى ليبرال دموكراسى.