به مفهوم به دست آوردن وكسب كردن علم است وعلم الهى به دست آوردنى وكسب كردنى نيست تا گفته شود اين نظر ورأى خداوند است بلكه تنها علم ذاتى است كه به ذات بارى تعالى وابسته است.

بعد از روشن شدن پرسش، در صدد هستيم با مراجعه به قرآن، به دست آوريم كه آيا در آن، آيه اى يافت مى شود كه تغيير وجا به جايى در يكى از دستورها، يا يكى از ابعاد را به خداى سبحان نسبت داده باشد؟

برخى در مقام پاسخ بر آمده و با عجله گفته اند: طبق آيات شريفه‌ ... وَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِيلا ...[١] و ... وَلَن تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلا ...[٢]، قرآن كريم هرگونه تغيير وجا به جايى را از خداى سبحان مردود دانسته است.

ولى اين پاسخ، كافى نيست؛ چرا كه حقيقت قرآن بر گرفته از تمام قرآن است؛ هر مسأله اى كه تنها از يك بُعد معين گرفته شده باشد، فقط نيمى از حقيقت آن را به تصوير كشيده است. اين جواب هم نيمى از حقيقت را بيان مى كند؛ چون تنها از يك بعد قرآن كريم بر گرفته شده است؛ حال آن كه قرآن كريم، بعد ديگرى دارد كه تغيير وجا به جايى را به خداى سبحان نسبت داده است:

[١] - فاطر( ٣٥): ٤٣.

[٢] - احزاب( ٣٣): ٦٢.