در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٧ - رأى و ادله اماميه

سجده تلاوت اين خصوصيّت را داشته باشد. علاوه بر اين، اگر سخن معترض صحيح باشد، در اين صورت لازم است بگوييم نماز ميّت مستحب است؛ زيرا هيچ سجده و ركوعى در آن نيست!

همچنين دربار؛ سخن ماوردى كه مى گويد:

«اصل در اين سجده، استحبابى بودن آن است؛ زيرا به منزله نماز استحبابى مى باشد؛ بنابراين، واجب است كه سجده براى آن واجب نباشد، پس هرگاه آن آيه اعاده شود، سجده بر آن واجب نيست؛ بنابراين، از آن‌جا كه هنگام اعاده قرائت، اعاده سجده واجب نيست، پس به هنگام قرائت ابتدايى نيز سجده واجب نيست».

از سخنان ماوردى چيزى فهميده نمى شود و وجه معقولى به دست نمى آيد و بايد پرسيد: معناى اصل در اين سجده، استحبابى بودن آن است، چيست؟ و معناى: سجده نافله به منزله نماز استحبابى است، چيست؟ علاوه بر اين، اگر چه نماز نافله (استحبابى) واجب نيست، امّا اگر ركنى از اركان نماز از قبيل سجده يا ركوع از آن حذف شود، باطل است و در اين صورت، بدان نماز گفته نمى شود تا چه رسد به اين‌كه گفته شود: سجده آن واجب نيست، پس لازم است كه اركان نماز به جاى آورده شود تا مكلّف ثواب ببرد و اگر كسى، ركنى از اركان نماز را به جاى نياورد، مثل اين است كه اصلًا نماز نافله را به جاى نياورده است و در اين صورت، اگر چه گناهى را به خاطر ترك ركن مرتكب نشده است، امّا ثوابى هم نمى برد؛ چون مانند اين است كه اصلًا نماز را به جاى نياورده است.