در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٣ - رأى و ادله اماميه

نيست»، در حالى كه اماميّه گرچه در صحّت نماز با ايشان موافق هستند، امّا در اين صورت هم، شخص را گناهكار مى دانند و بعضى از فقها مى گويند: احتياط واجب آن است كه حتّى در اين صورت، نمازش را اعاده كند[١] و برخى ديگر، اعاده آن را احتياط مستحب مى دانند.[٢]

غريب آن است كه: حنفى ها در مورد اين مقدّمه، دچار تناقض گويى شده‌اند و اگر كسى طبق نظر اينان آيه سجده را در نماز قرائت كند، خودش را بين دو امر متزاحم مى بيند:

اوّل: وجوب اتمام نماز و جايز نبودن ابطال آن.

دوّم: وجوب به جاى آوردن فورى سجده تلاوت در اثناى نماز.

آنان از سويى مى گويند كه سجده تلاوت واجب است و از سوى ديگر قايل به جواز قرائت آيات سجده هستند! آيا سجده تلاوت كه چيزى خارج از نماز است، منجر به ابطال نماز نمى شود؟ و آيا اين كار، اقدام نمازگزار براى باطل كردن نمازش نمى باشد، در حالى كه نمازگزار بر طبق امر اوّل، مأمور به اتمام نماز خودش مى باشد؟!

التزام به اين قول، منجر به وقوع تزاحم در احكام شريعت مى‌شود كه همين كاشف از خلل روشنى است كه در ديدگاه فقهى‌

[١] - منهاج الصالحين، خويى: ج ١، ص ١٦٤.

[٢] - منهاج الصالحين، سيستانى: ج ١، ص ٢٠٦.