در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٥ - رأى و ادله مذاهب سنى ديگر

ابن قدامه در استدلال قول جمهور آورده است:

«زيدبن‌ثابت روايت كرده است: در پيشگاه پيامبر اكرم (عليهما السلام) سوره نجم را قرائت كردم و هيچ يك از ما سجده نكرد».

اين روايت مورد اتّفاق نظر ومورد اجماع صحابه است. بخارى و أثرم از عمر روايت كرده‌اند كه:

«در روز جمعه بالاى منبر سوره نحل را قرائت كرد تا به آيه سجده رسيد، پس از منبر پايين آمد و سجده به جاى آورد و مردم نيز سجده كردند. در جمعه آينده سوره را قرائت كرد تا به آيه سجده رسيد و گفت: اى مردم! آيه سجده را مى خوانيم، هر كس كه سجده را به جاى آورد، ثواب برده است و هر كس كه سجده نكرد، اشكالى ندارد و خود عمر سجده نكرد».

و در عبارتى آمده است كه عمر گفت:

«خداوند، سجده را بر ما واجب نكرده است، مگر اين‌كه خودمان بخواهيم».

و در روايت اثرم آمد است كه در ادامه گفت:

«خداوند آن را بر ما ننوشته است، مگر اين‌كه خودمان بخواهيم؛ پس آيه سجده‌دار را قرائت كرد و سجده نكرد و مردم را نيز از سجده منع كرد».

اين اقدام در حضور جمع كثيرى از اصحاب صورت گرفت و با اين حال، كسى آن را انكار نكرد و چيزى بر خلاف او نقل نكرد. امّا آيه شريفه آنان را به خاطر ترك سجده و عدم اعتقاد به فضيلت‌