در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤١ - رأى و ادله اماميه

سجده را به جاى نياورد و پس از نماز، دو سجده را در حالت نشسته به جاى آورد».[١]

اين مطالب در مورد مقدّمه اوّل بود، امّا در مورد مقدّمه دوّم كه مى‌گويد: «نماز با سجده تلاوت باطل مى شود»، بايد گفت: مكلّف با اختيار خودش، يكى از سوره‌هاى عزائم را در نماز قرائت كرده و سجده آن را بر خودش واجب گردانيده است، در اين صورت، چيزى را بر اصل نماز اضافه كرده است و فقهاى اسلام گفته‌اند كه نماز با انجام عمل كثير، باطل مى شود.

جزيرى در كتاب الفقه على المذاهب الاربعه گفته است:

«نماز با عمل كثيرى كه از جنس نماز نيست، باطل مى شود و آن عملى است كه اگر كسى آن را ببيند، گمان مى كند كه شخص در حال نماز نيست ... امّا اگر نمازگزار عمل زايدى را انجام دهد كه از جنس نماز است، همانند به جاى آوردن ركوع، يا سجده اگر عمداً باشد، كم يا زياد آن، نماز را باطل مى كند و اگر سهواً باشد، نماز را مطلقاً باطل نمى كند».[٢]

[١] - عمدة القارئ: ٧/ ٩٥، چاپ دار الفكر.

[٢] - الفقه على المذاهب الاربعة ومذهب اهل البيت( عليهم السلام): ١/ ٦٠٢ و ٤٣٠؛ همچنين ر. ك: الفقه على المذاهب الخمسه، محمد جواد مغنيه: ١٤٥.