در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٩ - رأى و ادله اماميه

ابن ابى شيبه از حفص، از حجّاج بن ابراهيم و نافع و سعيد بن جبير روايت كرده است:

«هر كسى آيه سجده را بشنود، واجب است، سجده كند».

و از ابراهيم با سند صحيح روايت كرده‌اند:

اگر نمازگزارى تلاوت آيه سجده را بشنود، واجب است در حال نماز سجده كند».

و از شعبى روايت كرده‌اند:

«اصحاب عبدالله بن عمر وقتى كه سجده تلاوت را مى شنيدند، سجده به جاى مى آوردند، اگرچه در نماز باشد».

و شعبه مى گويد:

«از حماد درباره مردى سؤال كردم كه در حال نماز، سجده تلاوت را مى شنود؟ پاسخ داد: سجده را به جاى آورد». و حكم نيز مثل همين را گفته است.

و هشيم، از مغيره، از ابراهيم روايت كرده است كه مى گفت:

«اگر شخص جنب، سجده تلاوت را شنيد، غسل را به جاى آورد، سپس آيه سجده را قرائت كند و سجده آن را به جاى آورد و اگر خودش نمى تواند آن را به خوبى قرائت كند، ديگرى قرائت كند و او سجده كند».

و حفص، از حجّاج، از فضيل، از ابراهيم و حماد و سعيد بن جبير نقل كرده است كه گفته‌اند: