در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٣ - رأى و ادله اماميه

«چه شده است كه ايمان نمى آورند؟! و هنگامى كه قرآن بر ايشان خوانده مى شود، سجده نمى كنند؟!».

بنابراين، مطلوب آيه از كفّار؛ ايمان، اذعان و تسليم است و پس از ايمان و تسليم، مطلوب آيه از آنان، سجده به هنگام تلاوت آيات قرآن است؛ چنان كه اين كار از ساير مؤمنان نيز خواسته شده است.

و از آن‌جا كه اجماع بر عدم وجوب سجده هنگام تلاوت آيات قرآن كريم منعقد شده است، مقتضاى جمع بين آيه و اجماع، وجوب سجده هنگام تلاوت آيات مخصوصى است كه در آنها امر به سجده شده است؛ بنابراين، دلالت بر وجوب سجده تلاوت، تمام است و هيچ اشكالى بر آن وارد نيست.

درباره روايت عطاء بن يسار، از زيد بن ثابت نيز بايد گفت: بخارى و مسلم آن را در كتابهاى صحيح خود آورده‌اند. نصّ اين روايت در كتاب بخارى، از ابن قسيط، از عطاء بن يسار اين است كه عطاء براى ابن قسيط روايت كرده است كه او از زيد بن ثابت سؤال كرده است و او چنين پنداشته كه سوره نجم را بر رسول اكرم (عليهما السلام) قرائت كرده و او سجده ننموده است.[١]

و در صحيح مسلم، از ابن قسيط، از عطاء بن يسار روايت شده است كه عطاء به وى خبر داده است كه از زيد درباره قرائت حمد و

[١] - صحيح بخارى: ٢/ ٣٢. چاپ دارالفكر.