شود بلكه فرمود: خداوند، عذاب كافر را به وسيله گريه خانواده‌اش بر او زياد مى كند. عايشه گفت: قرآن شما را كفايت مى كند: أَلَّا تَزِرُ وَازِرَة وِزْرَ أُخْرَى‌ كه هيچ كسى بار گناه ديگرى را به دوش نمى‌كشد.

ابن عبّاس در اين هنگام گفت: «خداوند است كه مى خنداند و مى گرياند. ابن مليكه گفت: ابن عمر هيچ گونه سخنى (در اين باره) نگفته است».[١]

و در روايت ديگر، ابن ابى مليكه مى گويد:

«اين حديث را براى عايشه نقل كردم و مى گفت: به خدا قسم! اين حديث را از دروغگويان نقل نمى كنيد، ولى گوش، اشتباه مى‌كند و در قرآن آنچه كه مايه شفاى شماست، وجود دارد: أَلَّا تَزِرُ وَازِرَة وِزْرَ أُخْرَى‌[٢] لكن رسول خدا (ص) فرمود: خداوند عذاب كافر را به وسيله گريه خانواده‌اش بر او، زياد مى كند».[٣]

عمره دختر عبدالرحمن مى گويد:

[١] - جامع الاصول، ابن اثير: ١١/ ٩٢.

[٢] - نجم( ٥٣): ٣٨.

[٣] - صحيح بخارى: ٣/ ١٢٧؛ صحيح مسلم، كتاب الجنائز، باب الميت يعذّب ببكاء اهله عليه: ٩٢٨؛ سنن نسائى: ٤/ ١٨ و ١٩، باب الجنائز.