در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٦ - بحث چهارم سخنان ائمه اطهار(عليها السلام) درباره گريه

محمّد! به كوتاه بودن دوره اين فراق؛ زيرا تو اولين فرد از خاندان من هستى كه به من ملحق مى شوى».[١]

٢- ثوير بن ابى فاخته مى گويد:

«شنيدم حضرت على بن حسين (ص) با مردى از قريش سخن مى‌گويد. وى مى گفت: هنگامى كه فرزندان آدم (ع) قربانى خويش را تقديم داشتند- تا اين كه فرمود:- .... آدم (ع) بر هابيل، چهل شبانه روز گريست».

٣- از امام صادق (ع) روايت شده كه وى فرمود:

«على بن الحسين (ص) بيست سال بر حسين بن على (ص) گريست؛ غذايى در مقابل وى گذاشته نشد، مگر اين كه بر حسين (ع) گريست تا اين كه يكى از خدمتكاران به وى گفت: جانم فداى شما باد اى فرزند رسول خدا! (ص) من بر شما مى ترسم كه خود را به هلاكت بيندازى! حضرت اين آيه را خواند:

قَالَ إِنَّمَا أَشْكُو بَثِّي وَحُزْنِي إِلَى اللّهِ وَأَعْلَمُ مِنَ اللّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ‌؛[٢] من ياد نمى‌كنم قتلگاه فرزندان فاطمه (عليها السلام) را مگر اين كه اشك مى ريزم.

٤- از ابو بصير روايت شده كه وى مى گويد:

[١] - امالى، طوسى: ١/ ١٩١؛ بحارالأنوار: ٢٨/ ٤١.

[٢] - وسائل الشيعه: ٢/ ٩٢٢، باب ٨٧، باب جواز البكاء، ح ٧.