در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٢ - ٢ - نقش خليفه دوم در تثبيت قول به چهار تكبير
ابن حزم به شدّت اين دليل را رد كرده و نوشته است:
«ابو محمّد گفته است: و كسانى كه بيش از چهار تكبير را منع كردهاند، به خبرى كه آن را از طريق وكيع از سفيان، از عامر بن شقيق، از ابى وائل نقل كردهايم، احتجاج كردهاند. او روايت كرده كه: عمر بن خطّاب مردم را جمع كرد و با ايشان درباره تعداد تكبيرهاى نماز ميّت به مشورت پرداخت. آنان گفتند كه پيامبر اكرم (ص) هفت، پنج و چهار تكبير مى گفت. عمر دستور داد كه چهار تكبير بگويند؛ چنان كه طولانى ترين نماز، چهار ركعت است.
همچنين آن را از طريق عبدالرزاق، از سفيان ثورى، از عمر بن شقيق، از ابو وائل روايت كردهايم و او آن را نقل كرده است. آنان گفتهاند: اين حكم، اجماعى است و خلاف آن جايز نمى باشد.
ابو محمّد گفته است: اين در غايت ضعف و فساد است؛ زيرا اين خبر صحيح نيست؛ چون عامر بن سقيق در سلسله سند آن وجود دارد كه ضعيف است و عمر بن شقيق هم مجهول است. و پناه مى بريم به خدا از اين كه عمر در ايجاد فريضهاى بر خلاف آنچه رسول الله (ص) آن را عمل مى كرده است، يا براى جلوگيرى از انجام بعضى از افعالى كه رسول خدا (ص) آنها را انجام مى داده است، به مشورت با ديگران بپردازد. آنگاه فعلى كه در زمان حيات آن حضرت حلال بوده پس از وى حرام گردد. هيچ گاه كسى نسبت به عمر چنين فكر نمى كند، مگر اين كه به جايگاه عمر نسبت به دين اسلام جاهل باشد و بخواهد به سلف صالح طعنه بزند».