و اگر شخصى از روى فراموشى، پنج تكبير، يا بيشتر بگويد، نمازش باطل نيست؛ زيرا حدّاكثر اين است كه سخنانى را از روى فراموشى گفته شده است. و براى فراموشى، سجده سهو به جاى آورده نمى شود؛ چنان كه در غير موضع، تكبير، يا تسبيح بگويد، امّا اگر از روى عمد، پنج تكبير، يا بيشتر بگويد، در اين صورت دو قول وجود دارد:

اوّل: نمازش باطل است؛ زيرا ركنى را بدان اضافه كرده است و مثل آن است كه سجده يا ركوعى را به نماز اضافه كرده باشد. بعضى از شافعيّه قايل به اين هستند و ظاهر مذهب حنفيّه همين را مى رساند.[٢]

دوّم: نمازش باطل نيست. و قول صحيح از مذهب شافعيّه همين است كه بر اساس روايت ابو يوسف عمل كرده است. حنابله نيز همين را گفته‌اند.

[١] - دارقطنى: ٢/ ٧١.

[٢] - البدائع: ١/ ٣١٢؛ المجموع: ٥/ ٢٣٠.