در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٦ - ١ - بررسى ادله كسانى كه قايل به چهارتكبير در سنت نبوى هستند
«پنج تكبير گفتن از روى فراموشى اشكال ندارد، نه از روى عمد و همين قول شافعيّه و حنابله براساس روايتى از ابو يوسف مى باشد».[١] و[٢]
و در كتاب الحاوى الكبير آمده است كه:
«اولى وا اين است كه چهار تكبير گفته شود و اين به خاطر سه امر است:
اوّل: بيشترين روايتها به چهار تكبير اشاره مى كند؛ چنان كه ابوهريره روايت كرده است: پيامبر اكرم (ص) بر جنازه نجاشى چهار تكبير گفت و سهل بن حنيف روايت كرده است كه آن حضرت بر سكينه چهار تكبير گفت. و انس روايت كرده است كه پيامبر (ص) بر فرزندش ابراهيم، چهار تكبير گفت و اين آخرين نماز ميّت او بود و از همين رو، ناسخ افعال قبلى آن حضرت بوده است.
دوّم: ابن عبّاس و ابن ابى اوفى روايت كردهاند: آخرين جنازهاى كه رسول خدا (ص) بر آن نماز خواند و چهار تكبير گفت، جنازه سهل بن بيضا بود.
سوّم: عمل صحابه به چهار تكبير و اجماع ايشان بر آن. روايت شده است كه ابوبكر بر جنازه رسول خدا (ص) چهار تكبير گفت و على (ع)
[١] - البدائع: ١/ ٣١٢؛ مغنى المحتاج: ١/ ٣٤١؛ المغنى: ٢/ ٥١٤.
[٢] - فقه الكتاب و السنّه: ج ٥/ ٢٧٩٨ ٢٨٠٠.