آنان در اكثر اقوال شان گفته‌اند كه: بيشتر از هفت تكبير و كمتر از چهار تكبير گفتن جايز نيست و بهتر اين است كه چهار تكبير باشد و چيزى بر آن اضافه نشود. و احاديثى كه در اين باره رسيده است، بر چهار و پنج تكبير تصريح مى كند و اين اختلاف، مباح است و هر دوى آنها جايز مى باشد.

مسلم از عبدالرحمن بن ابى ليلى روايت كرده است:

«زيد بر جنازه‌هاى ما چهار تكبير مى گفت و يك بار بر جنازه‌اى پنج تكبير گفت، علّت را از او پرسيدم، جواب داد: رسول خدا (ص) پنج تكبير هم‌مى گفت».[١]

بيهقى از عبدالله بن معقل روايت كرده است:

«على (ع) بر سهل بن حنيف نماز خواند و شش تكبير بر او گفت. آنگاه رو به ما كرد و فرمود: او از بدريّون بود».[٢]

ونيز بيهقى از موسى بن عبدالله بن زيد روايت مى كند كه:

«على (ع) بر ابى قتاده نماز خواند و هفت تكبير گفت و فرمود او از بدريّون بود».[٣]

خلاصه اقوال اين است كه:

[١] - صحيح مسلم: ٣/ ٥٦.

[٢] - بيهقى: ٤/ ٣٦.

[٣] - بيهقى: ٤/ ٣٦.