در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٤ - ٤ - تكبيرهاى نماز ميت در سايه مرجعيت اهل بيت(عليهم السلام)
بنابراين، اين تفاسير از نظر شرع متروك هستند. مسأله مورد بحث از همين قبيل است.
با نظرى به فقه پيروان خلفا مى بينيم كه آنان در برخورد با سيره نبوى براى دستيابى به چگونگى نماز ميّت، به رواياتى كه چهار تكبير را نقل مى كنند، عمل كرده و روايات ديگر را كنار گذاشته و بى اعتبار دانستهاند و ملاك عمل به روايات چهار تكبيرى اين بوده است كه شبيه طولانى ترين نماز واجب؛ يعنى نمازهاى چهار ركعتى هستند كه اين ملاك و معيارى غير معتبراست.
در نهايت، چيزى كه براى دفاع از اين روش مى توان گفت اين است كه ثبوت تكبيرهاى متعدّد در نمازهاى ميّت رسول خدا (ص) كاشف از اين است كه شريعت اسلامى مى خواسته است كه مكلّفين را به اختيار خويش واگذارد تا هر كدام را كه مى خواهند انتخاب كنند، امّا خليفه دوّم، مسلمانان را مجبور كرد تا يكى از اين تكاليف اختيارى را انتخاب و ديگرى را كنار بگذارند.
در بعضى از روايات آمده است كه: خليفه دوّم، صحابهاى را كه فرا خوانده بود، مورد خطاب قرار داد و گفت:
«شما از بزرگان اصحاب محمّد (ص) هستيد؛ هر گاه شما با هم اختلاف داشته باشيد، مردم نيز به پيروى از شما اختلاف پيدا مى كنند. مردم نسبت به دوران جاهليّت قريب العهد هستند، پس بر يك نظر، متّفق القول شويد تا مردم از شما پيروى كنند. در آن جلسه، نظر اصحاب پيامبر (ص) بر اين شد كه آخرين نماز ميّت پيامبر اكرم (ص)