در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٩ - ٢ - نقش خليفه دوم در تثبيت قول به چهار تكبير
از جمله ماوردى شافعى در اين زمينه تلاشهايى كرده است كه نقل شد. او در دليل اوّل خود ادّعا كرد كه روايات مربوط به چهار تكبير، بيش از روايات ديگر است. اين دليل وى در صورتى صحيح است كه بين روايات، تعارض وجود داشته باشد و كار به تعادل و ترجيح بين روايات رسيده باشد، در حالى كه در بحث ما چنين نيست. در اين بحث، قول به «تخيير» و قول به «تنويع» وجود دارد؛- چنان كه خواهد آمد- و نوبت به ترجيح به خاطر روايت بيشتر نمى رسد.
علاوه بر اين، قواعد ترجيح، در جايى كه تعارض روايات به خاطر روات آنها باشد، اجرا مى شود و در جايى كه احتمال دارد يك مسأله در اصل تشريع، صورتهاى گوناگونى باشد، ترجيح جارى نمى شود؛ در حالى كه مسأله مورد نظر چنين است.
بر طبق رواياتى كه از فرقههاى شيعه و سنّى نقل شده قطع به اين وجود دارد كه وجود مقدّس رسول خدا (ص) گاهى نماز ميّت را با چهار تكبير و گاهى با پنج تكبير خوانده است؛ بنابراين، تفاوت به روات باز نمى گردد تا آن را با «ترجيح» معالجه كنيم بلكه تفاوت در اصل تشريع وجود دارد و مسأله مورد بحث، مشمول مسائل ترجيح نيست تا آن را با روايت بيشتر و كمتر حل كنيم.
عدّهاى از صحابه پيش عمر شهادت دادهاند كه رسول خدا (ص) نماز ميّت را با بيش از چهار تكبير خوانده است و خود عمر اين ادّعا