طوسى در الخلاف‌[١] و علامه حلّى در تذكرة الفقهاء[٢] گفته‌اند و اين عمل را طبق سنّت رسول خدا (ص) مى دانند،[٣] علاوه بر اين كه روايات زيادى در اين خصوص از ائمّه اهل بيت (عليهم السلام) نقل شده است.

از كلمات معاصرين در اين بحث مى توان به سخنان آيت الله حكيم در كتاب المستمسك اشاره كرد. وى مى نويسد:

«قول به پنج تكبير، اجماعى است؛ چنان كه در الانتصار، الغنيه، التذكره، الذكرى، جامع المقاصد، الروض و المدارك و غيره آمده است بلكه گمان مى رود كه اين از ضروريّات مذهب باشد.

علاوه بر اين، رواياتى بر آن دلالت دارند همانند: صحيح ابن سنان، از ابوعبدالله (ع) كه فرمود: التكبيرُ عَلَى الميّت خمسُ تكبيرات. و صحيح ابى ولّاد كه مى گويد: از امام صادق (ع) درباره تكبير بر ميّت سؤال كردم كه فرمود: خمساً.

روايات بسيارى شبيه اين، روايت شده كه به حدّ تواتر رسيده است و در بعضى از روايات استدلال شده است كه اين پنج تكبير، از پنج نماز واجب گرفته شده است و يا گفته شده است كه اين پنج تكبير، از پنج ركنى كه اسلام بر آنها پايه‌گذارى شده گرفته شده است».[٤]

[١] - الخلاف: ١/ ٧٢٩.

[٢] - تذكرة الفقهاء: ٢/ ٦٨.

[٣] - من لايحضره الفقيه: ١/ ١٦٣.

[٤] - مستمسك العروه الوثقى: ٤/ ٢٣٤.