«من مى گويم كه در ابتدا تعداد تكبيرهاى نماز ميّت مختلف بود تا اين كه اختلاف برداشته شد و بر چهار تكبير توافق حاصل شد، الّا اين كه بعضى از صحابه با اين اتّفاق نظر موافقت نكردند و بر همان شيوه‌اى كه اوّل بود، عمل مى كردند و خداوند به احكام عالمتر است».[١]

نتيجه اين متن و حاشيه آن اين است كه: اصل اوّلى در تكبيرهاى نماز ميّت، مبنى بر پنج بوده است، يا حد اقل قول به پنج تكبير، شيوع بيشترى داشته است، به طوري‌كه بعضى از صحابه بر خلاف اتّفاق نظرى كه به وجود آمده بود، بر همان پنج تكبير، باقى مانده بودند.

اينها مطالبى است كه در كتابهاى پيروان خلفا اعمّ از مذاهب چهارگانه و غيره وجود دارد، امّا مذهب اماميّه قايل به پنج تكبير است و آن را از ضروريّات مذهب مى داند؛ چنان كه صاحب جواهر گفته است.[٢]

كلمات علماى متقدّم و متأخّر نيز همين را تأييد مى كند؛ چنان كه سيّد مرتضى در الانتصار[٣] و شيخ مفيد در المقنعه‌[٤] و شيخ‌

[١] - سنن النسائى بحاشية السندى: ٢/ ٣٧٥.

[٢] - جواهر الكلام: ١٢/ ٣١.

[٣] - الانتصار: ١٧٥.

[٤] - المقنعه: ٢٢٧.