در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٦ - ٣ - ادله قول به پنج تكبير در سنت پيامبر اكرم(ص)
اين را ابن حجر در شرح حال سعد در كتاب الاصابه آورده و ابن قتيبه آن را در شرح حال ابويوسف كه از اساتيدش بوده آورده است و اين سعد، جدّ ابويوسف قاضى بوده است.
امام احمد، از حديث حذيفه، از طريق يحيى بن عبدالله بن جابر روايت كرده است:
«پشت سر عيسى، آزاد كرده حذيفه در مدائن بر جنازهاى نماز مى خوانديم. وى پنج تكيبر گفت، سپس رو به ما كرد و گفت: فراموش نكردم و دچار وهم و خيال نشدم بلكه همان طورى كه مولايم حذيفه بن يمان، تكبير مى گفت، تكبير گفتم؛ او بر جنازهاى نماز خواند و پنج تكبير گفت، سپس رو به ما كرد و گفت: فراموش نكردم و دچار وهم و خيال نشدم بلكه همان گونه تكبير گفتم كه رسول خدا (ص) تكبير گفت ...».[١]
على (ع) بر جنازه سهل بن حنيف پنج تكبير گفت.[٢]
و پيروان معاذ بن جبل، بر جنازه پنج تكبير مى گفتند.[٣]
[١] - مسند احمد: ٥/ ٤٠٦، اين را ذهبى در شرح حال يحيى بن عبدالله جابر در ميزان الاعتدال نقل كرده است؛ مصنف، ابن ابى شيبه: ٣/ ٣٠٣؛ سنن دارقطنى: ٢/ ٩٣ و ج ٩؛ مجمع الزوائد: ٣/ ٣٤.
[٢] - المغنى: ٢/ ٣٨٧؛ الشرح الكبير: ٢/ ٣٤٩، به نقل از سعيد در سنن خودش.
[٣] - مصنف، ابن ابى شيبه: ٣/ ٣٠٣؛ سنن بيهقى: ٣٧.