مناسك حج - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٢٢ - چهارم رجوع به كفايت

مساله ٣٩- هرگاه انسان مالى داشته باشد كه كفاف هزينه حج را بدهد حج بر او واجب مى شود وبا تمكن از رفتن به حج در سال بدست آمدن مال جايز نيست در آن مال تصرفى كند كه از استطاعت خارج شود ونتواند تدارك كند واين تصرف خواه پيش از تمكن از سفر باشد يا بعداز آن فرقى ندارد بلكه ظاهر اين است كه قبل از ماههاى حج تصرف جايز نيست بلى اگر تصرف كرد وآن رافروخت يا بخشيد يا بنده اى بود وآزادش كرد تصرفش صحيح است هرچند گنهكار خواهد بود.

مساله ٤٠- ظاهر اين است كه مالك بودن زاد وراحله معتبر نيست پس هرگاه نزد انسان مالى باشد كه تصرفش در آن جايز باشد حج بر او واجب مى شود البته درصورتى كه كفاف مخارج حج را بدهد وشرايط ديگر رانيز دارا باشد.

مساله ٤١- همچنان كه داشتن توشه ووسيله سوارى ومخارج حج براى رفتن در اول لازم است براى برگشتن وتا آخر نيز لازم است يعنى بايد انسان داراى آنها باشدچه هنگام رفتن وچه هنگامى كه مشغول اعمال حج است وچه هنگام بازگشت به وطن پس اگر مالى كه داشت دربلد خودش يا در راه تلف شد حج بر او واجب نخواهدبود واين امر كشف مى كند از اينكه از اول استطاعت نداشته ومانند اين است هرگاه بدهى قهرى پيدا