سيره استاد الفقهاء و المجتهدين ميرزا جواد تبريزى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٤٥ - سير زندگى

مشكلات مادّى، با جديت درس مى‌خواند. ايشان نقل كردند: در حجره چيزى براى خوردن نداشتيم، من و علّامه‌ى جعفرى رحمه الله مانده بوديم، چه كنيم. بعد از ظهر جمعه تاجرى به مدرسه آمد و مبلغى جهت نماز وحشت به ما داد و توانستيم با آن پول چند روزى را بگذرانيم. خداوند متعال به ما عنايت مى‌كرد و هرگاه با مشكلى برخورد مى‌كرديم، تفضّلى مى‌فرمود و ايّام را پشت سر مى‌گذاشتيم و در هر حال شكر گزار بوده و با گرسنگى و نادارى آشنا شده بوديم، احساس وظيفه و اداى آن موجب مى‌شد توكّلمان بيشتر شود و به آنچه كه خدا مقدّر كرده بود، مى‌ساختيم. حجّت الاسلام والمسلمين، شيخ ابراهيم رضاييان مى‌گويد: فقيه راحل، مرحوم ميرزا رحمه الله در طالبيه‌ى تبريز به فضل و علم معروف بود و افراد بسيارى به ايشان علاقه داشتند و از ايشان استفاده مى‌كردند. بعضى اوقات چندين حلقه‌ى بحث در حياط مدرسه‌ى طالبيه‌ى تبريز ايجاد مى‌شد و طلّاب با هم بحث مى‌كردند. يكى از حلقه‌هاى بحث، مربوط به فقيه راحل، مرحوم ميرزا جواد تبريزى رحمه الله بود كه ايشان با مرحوم علّامه شيخ محمد تقى جعفرى رحمه الله بحث مى‌كرد و اين بحث چنان پربار بود كه حدود پنجاه الى شصت طلبه دور مرحوم ميرزا رحمه الله حلقه مى‌زدند و از وجود ايشان استفاده مى‌كردند. مرحوم ميرزا رحمه الله واقعاً زحمت كشيده بود و در دوران جوانى از هر نظر مى‌درخشيد، ايشان تمام اوقات خود را به مطالعه و درس مشغول بود و از بركات آن زحمات خالصانه است كه امروز حوزه‌ى علميه‌ى قم داراى فضلايى است كه افتخار حوزه مى‌باشند، وسكّان‌دار سطوح‌