سيره استاد الفقهاء و المجتهدين ميرزا جواد تبريزى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٢٩ - برگزيده اى از زندگى نامه ى استاد الفقهاء والمجتهدين ميرزا جواد تبريزى قدس سره
خواهد شد. به يقين آيندگان به مرور زمان شأن و منزلت ايشان را درك خواهند كرد. «وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا»[١] سلام و درود خداوند بر او باد كه جز در راه رضاى حق گام برنداشته و به غير از رضاى او به چيز ديگرى نينديشيد. البته از اين نكته نبايد غافل بود كه در هر زمان و مكان به فراخور حال، بوده و هستند اشخاص و عالمانى كه پيرو واقعى امامان معصوم عليهم السلام و خلف صادقى براى پيشينيان خويش به شمار مىروند كه مرحوم ميرزا قدس سره يكى از آن بزرگانى است كه مصداق عينى و بارز قول امام عليه السلام: «مَنْ كانَ مِنَ الْفُقَهاء صائِناً لِنَفْسِه حافظاً لِدِينه مُخالِفاً لِهَواهُ مُطِيعاً لِامْرِ مَوْلاه فَلِلْعَوام انْ يُقلدُوه»[٢] مىباشد، با نظر به وصيت نامهى مرحوم ميرزا قدس سره مىتوان پىبرد كه چگونه، ايشان به دنبال طرح مسايلى بودند كه روح اسلام و دين به آن وابسته است و فراموش كردن هر يك از آن فرازها مصيبتى غير قابل جبران به دنبال دارد؛ وصيت نامهاى كه بسيارى، آن را همراه با اشك ديده و خون دل خواندند. وصيت نامهى مرحوم ميرزا قدس سره بيانگر زندگى روشن و نورانى ايشان مىباشد. اينكه چگونه در طول هشتاد سال عمر پربركتشان، لحظات زندگى خود را صرف نشر علوم آل محمد صلى الله عليه و آله نمودند و هيچ گاه مشاهده نشد كه ايشان لحظهاى را از دست بدهد. سپس ايشان رهنمودى از خود ارائه دادند كه سند گوياى تشيّع مىباشد و راهى است براى آيندگانى كه در جستجوى سعادت اخروى هستند.
[١]. سورهى مريم، آيهى ١٥.
[٢]. الاحتجاج، طبرسى، ج ٢، ص ٢٦٣.