سيره استاد الفقهاء و المجتهدين ميرزا جواد تبريزى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٦٥ - سير زندگى

ايشان قدس سره، در منظم بودن دروس در طول بيمارى چهار ساله‌ى ايشان بود، به طورى كه در طول دوران علاج دروس ايشان برقرار بود و سير درمان موجب تعطيل شدن درس ايشان نشد و اين نبود، مگر به عنايت حجة بن الحسن العسكرى عليه السلام، ايشان قدس سره تا آخرين ايّام درس، درس دادند و ايّام تعطيلى حوزه بيمارى ايشان شدّت يافت و بعد از ٢٥ روز از شدّت بيمارى به لقاء اللَّه پيوستند. مرحوم ميرزا قدس سره آن چنان در قلب شاگردانشان جاى دارند كه در هر مجلسى كه شاگردان جمع مى‌شوند، ياد آن معلم بزرگ نُقل مجلس است.

مرحوم ميرزاى تبريزى قدس سره نگهبان خوبى براى دفاع از مبانى بر حق تشيّع و ناقل علوم آل محمد صلى الله عليه و آله بود و امروز حوزه به شاگردان آن فقيه مقدّس افتخار مى‌كند، واقعاً تحوّل علمى حوزه مرهون مجاهدت‌هاى آن عالم وارسته است. خداوند به علوِّ درجه‌ى ايشان بيفزايد، امين يا رب العالمين.

حجّت الاسلام والمسلمين، شيخ حسن كاتبى مى‌گويد: در طول بيست سال تدريسى كه من اطلاع دارم، مشاهده نشد كه مرحوم ميرزا رحمه الله درس خود را تعطيل كند. صبح‌ها و عصرها در درس ميرزا شركت مى‌كرديم. يك روز درس بعد از ظهر، مرحوم ميرزا رحمه الله تشريف نياوردند. به طلبه‌ها گفتم: آخرش يك روز درس تعطيل شد! طلبه‌ها آماده‌ى خروج از محل درس بودند كه يك دفعه ديدم، ميرزا رحمه الله وارد مسجد شد و طلبه‌ها به هم گفتند: امروز هم كه انتظار مى‌رفت درس تعطيل شود، ميرزا رحمه الله آمد. سؤال شد: استاد! چرا تأخير كرديد؟ فرمود: