سيره استاد الفقهاء و المجتهدين ميرزا جواد تبريزى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٦٢ - سير زندگى

مى‌كند كه فقيه در استنباط حكم هر باب، از مدارك و منابع مربوط به ابواب ديگر نيز مطلع باشد و اين جز با احاطه بر كل فقه و زواياى مختلف ابواب آن حاصل نمى‌گردد؛ از اين رو احاطه‌ى گسترده‌تر بر ابواب فقه در توانمندى و استحكام استنباط حكم در هر باب تأثير بسزايى دارد. از امتيازات مرحوم ميرزا رحمه الله اين بود كه بر كل ابواب فقه احاطه داشت و در بررسى مسايل و استنباط احكام از ادله و منابع وارده، در ابواب ديگر غافل نبود و در مواقع متعدد به اين ارتباط اشاره مى‌فرمود و شاگردان را از آن مطلع مى‌ساخت. در اصول نيز اين جهت اهميّت دارد و ارتباط مسايل با همديگر از نكات قابل توجّه مى‌باشد.

رعايت اين جهت و نيز تطبيق مسايل اصول بر فروع فقهى و كاربردى كردن آن از امتيازات و ويژگى‌هاى درس اصول استاد رحمه الله بود. شاگرد در اين درس، جايگاه استفاده از اين قواعد و تطبيق آن بر فروع را در قالب نمونه‌هاى متعدد، به صورت تمرين ارائه مى‌داد.

مرحوم ميرزا قدس سره منابع درسى خود در ابواب عبادات، نوعاً كتاب‌هايى مانند: «مدارك»، «حدائق»، «جواهر»، «مصباح الفقيه»، «مستمسك» و «مستند تقريرات» درس مرحوم سيّد خوئى رحمه الله را مورد توجّه قرار مى‌دادند و با توجه به كلمات اين بزرگان، مطالب را مطرح نموده و بررسى و تحقيق مى‌كردند، البته به تعليقه‌ى مرحوم بروجردى بر «عروة» نيز توجّه خاص داشتند و در موارد متعدّد به حواشى ايشان اشاره مى‌كردند. در غير عبادات نيز بخشى از اين كتاب مذكور، در صورت موجود بودن استفاده مى‌شد و بعضى ديگر را از منابع ديگر