سيره استاد الفقهاء و المجتهدين ميرزا جواد تبريزى - تبريزى، جعفر - الصفحة ١٣٩ - مرحوم ميرزا قدس سره و اشكال در درس

من بعد از اتمام درس به منزل ايشان رفته و به ايشان گفتم، اين استدلال شما به روايت صحيحه‌ى زراره كه در استصحاب به آن تمسك شده، قابل اشكال بوده و صحيح نمى‌باشد؛ زيرا مورد سؤال در اين روايت از نجاست لباس در حال نماز مى‌باشد و شكى نيست كه در لباس نمازگزار مانع علمى است نه واقعى، در اين فرض امام عليه السلام، چون نجاست مانع علمى است فحص از آن را لازم نمى‌داند و اين روايت هيچگونه دلالتى بر عدم وجوب فحص در فرض كه مانع، وجود واقعى شى‌ء در تكليف باشد ندارد. مرحوم آقاى خوئى بعد از شنيدن اين اشكال حرف مرا قبول نموده و تأييد فرمود. در آن مجلس سيد بزرگوارى هم حاضر بود. او به آقاى خوئى قدس سره به زبان عربى گفت اشكال شيخ را برايم بيان نماييد. مرحوم آقاى خوئى اشكال مرا براى آن سيد تقرير نموده، آن سيد هم اشكال مرا تأييد نموده و مرا تحسين نمود، بعد از آن جلسه فهميدم كه آن سيد، سيد محمد باقر صدر رحمه الله مى‌باشد.

آن روز تمام شد و من در جلسه‌ى بعد وقتى وارد مجلس درس مرحوم آقاى خوئى قدس سره شدم، ديدم كه مرحوم آيت اللَّه شيخ محمد على توحيدى رحمه الله در كنار مرحوم آقاى خوئى قدس سره نشسته است، وقتى من وارد شدم متوجه شدم كه مرحوم آقاى خوئى قدس سره بعد از ديدن من مطلبى را به مرحوم آقاى توحيدى رحمه الله فرمود: آقاى توحيدى رحمه الله بعداً به من گفت كه آقاى خوئى قدس سره از نام شما سؤال نموده و من هم شما را كاملًا به ايشان معرفى نمودم.