سيره استاد الفقهاء و المجتهدين ميرزا جواد تبريزى - تبريزى، جعفر - الصفحة ١٦ - مقدمه
عالمان خود ساخته و پيراسته از هوا و هوس، پاسبانان اسرار خانهى وحى و ناموس اكبر، به حق وارثان شايستهى انبياء و اوصياء عليهم السلام هستند، ولى نه در دينار و درهم كه صادق آل محمد صلى الله عليه و آله فرمود: «ان الانبياء لم يورثوا ديناراً ولا درهماً»[١] بلكه از آنان علم و ورع، تقوا و نجابت به ارث بردند، تا در شاهراه كمال خود اسوهى نمونه و الگويى در مسير عبوديت و بندگى باشند.
آنانكه عمر خويش را در پرتو «فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ»[٢] به سر برده و با تمام وجود در اشاعه و گسترش فرهنگ علوى جان فشانى نمودند تا در قلبهاى تيره و تار و دور از انوار سعادتبخش، كلمات بىپايان ربّانى و حضرات معصومين عليهم السلام، رسوخ كرده و آنان را به مقام تواضع و كرنش در ساحت ملكوتى جانان رهنمود نمايند، تا كه با دل و ديدهى سرشار از عشق، پيشانى به آستان ربوبى ساييده و به حلقهى ابرارى كه «تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ»[٣] اند، ملحق شوند. عالمان پاك سرشتى كه در ترويج مذهب بر حق تشيّع از هيچ گونه ايثارى دريغ نورزيدند و با مايه گذاشتن از شيرازهى جان سعى مشكور در تبيين و
[١]. بصائر الدرجات، ص ٣١.
[٢]. سورهى توبه، آيهى ١٢٢.
[٣]. سورهى رعد، آيهى ٢٨.