ديديم كه شيعه و سنى در اصول دين اسلامى و قسمت عمده عقائد توافق داشتند. و تنها در نه مورد اختلاف نظر داشتند. كه راه كنار آمدن در آنرا نيز پيشنهاد كرديم. بنابراين جز جهالت و غرور و يا سياست دولتها، عاملى براى تعصب و دشمنى و حتى دور بودن اين دو طايفه باقى نمى‌ماند و مسلمانان پيرو مذاهب مختلف بحكم قرآن برادر همديگراند.

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ مؤمنان برادرانند.

... بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ‌ مؤمنان دوستان همديگرند.

در اينجا به دو عامل ديگر براى لزوم اتحاد بين مسلمانان اشاره مى‌كنيم:

اول، دشمنان اسلام كمر خود را براى تضعيف اسلام محكم بسته‌اند. و از هر راهى كه بشود ضربه وارد ميكنند. و اختلاف مذهبى در اين اعصار يكى از بهترين راههاى اين مقصد است. لذا كفّار و