فريب خورد كه كتب رواياتى شيعه و سنّى قابل جمع نيست و اختلاف زيادى دارند. و بايد متوجه بود كه اختلاف سند روايات غير از اختلاف معانى روايات است. و عمده دوم است كه گفتيم بسيار زياد از هم دور نيستند.

نگارنده شايد در اوايل سال (١٣٥٥ ش) كتابى بنام فوايد دين در زندگانى نوشتم كه در مؤسسه بيهقى در كابل، قبل از طبع مورد بررسى قرار گرفت. و من در اين كتاب روايات زيادى از طريق شيعه از امام محمد باقر و امام جعفر صادق (عليهما السلام) نقل كرده بودم، كه يكى از ايرادات مؤسسه بيهقى بر اين كتاب اين بود كه شما روايات نبوى را از امام باقر و امام صادق (ع) نقل كرده‌ايد. نه از خود حضرت پيغمبر (ص). من در آن موقع متوجه شدم كه چقدر بين روايات شيعه و سنّى نزديكى وجود دارد. كه حتى در الفاظ هم باهم متحد هستند. بالاخره پس از مشوره با مؤسسه بيهقى روايات وارده از اهل بيت را با اضافه يك جمله پذيرفتند: [امام جعفر صادق (بنقل از احاديث نبوى) فرموده‌اند] تا با نظر دانشمندان اهل سنت كه روايات را از طريق خود از حضرت پيامبر اكرم (ص) نقل كرده بودند تطابق‌