جنگ در تاريكى (شيعه و سنى چه فرقى دارند؟) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٤ - فصل چهارم نظر ثانى بر موارد نهگانه مورد اختلاف

اهل سنت خلاف را منصب انتصابى الهى و منصوص نمى‌دانند. كه مسئله مورد اختلاف واقع گردد. بلكه اتّكاى‌شان به بيعت مردم است.

كه كسى منكر آن نيست.

پس بنابراين مدعيان سنّيان از جانب شيعيان انكار نشده است و نمى‌شود.

اهل سنت از اين جهت نبايد نگرانى داشته باشند.

به شيعيان ميگوييم، نصوصى كه مورد نظر شماست شايد از نظر دلالت در نظر اهل سنت ناتمام شمرده شود؟، پس شما آنان را در عدم پيروى از ائمه عترت معذور پنداريد.

مگر اختلاف نظر در بين خود دانشمندان ما وجود ندارد؟

جاهل بر دو قسم است قاصر و مقصر. دومى مستحق سرزنش و عقاب است. ولى اولى بحكم عقل و شرع معذور است.

هزار و چند سال از قضيه ميگذرد. تحقيق حق براى قالب دانشمندان (تا چه رسد به عوام) ميسور نيست. پس نبايد تعصب بى‌مورد بخرج داد. و هرمخالف در اعتقاد را مقصر و يا معاند دانست. و او را ترد نمود ما بايد مخالفين در مذاهب را رد نكنيم و آنان را برادران دينى خود بدانيم. و در چهارچوب ضوابت اسلامى باهم‌