امامت در نظر شيعيان هرچند از اصول شمرده ميشود، نه از فروع، ولى از اصول مذهب محسوب ميشود نه از اصول دين. يعنى منكر امامان (عليهم السلام) از مذهب شيعه بيرون ميرود نه از دين اسلام.

به سنّى‌ها ميگوييم، اگر وجوب پيروى از ائمه اهل البيت بنظر شما ثابت نشده است، ما بحثى نداريم ولى شيعه كه معتقد به لزوم پيروى از اهل البيت هستند، آنان را معذور بداريد.

شيعيان در اين باب به رواياتى استدلال ميكنند كه، از طريق شما وارد شده است و اسناد و دلالت آنها را تمام ميدانند. بنابراين آنان اگر بحق رفته‌اند، شما مخالف حقيقت نشويد و اگر براه خطاء رفته‌اند، شما آنان را مستحق هجران و دشمنى ندانيد. مجتهد گاهى مصيب است كه دو اجر دارد و گاهى مخطئ، كه يك اجر دارد. بالاخره هدف طرفين پيروى از صاحب رسالت ختمى مرتبت (ص) است كه اهل سنت از راه صحابه و شيعين از طريق اهل البيت در تعقيب آن هستند.

فكر ميكنيم اگر به منطق و انصاف مراجعه كنيم مطالب بالا تا حدود زيادى گرد و غبار تعصب و نزاع را فرومى‌نشاند. و فاصله طرفين را