بنابراين بايد در اين مورد بسيار دقيق و محتاط بود و از تحقير و توهين ارباب مذاهب جدا جلوگيرى نموده، خداوند در قرآن مجيد به مسلمانان دستور مى‌دهد كه خدايان كفّار را سب نكنيد كه آنان خداوند جهان را دشنام خواهند داد، آيا مسلمانان نبايد از اين دستور حكيمانه در زندگانى داخلى خود استفاده ببرند؟!

٧- جنجال‌برانگيزترين مورد اختلاف بين شيعه و سنّى موضوع خلافت است كه از صدر اسلام تاكنون ادامه يافته كه اى كاش ادامه نمى‌يافت و مسلمانان از اين اختلاف نجات مى‌يافتند. اهل سنّت مى‌گويند نصى از جانب مقام رسالت بر جانشينى كسى نرسيده، مردم جناب ابوبكر را بعنوان خليفه انتخاب كردند و بعد سه تن ديگر را و خلفاى راشدين چهارنفرند كه افضل صحابه‌اند.

شيعه معتقدند امامت همانند نبوّت فردى است نه نوعى، يعنى انتصابى خداوند است نه انتخابى مردم. و نصوص زيادى از حضرت پيامبر اكرم (ص) بر جانشينى على (ع) رسيده است كه پس از آن امامت به يازده فرزند على (ع) رسيده است كه واجب الاتباع ميباشد.