عوام غافل شيعه بايد متوجه باشند، كه در تمام كتب فتوايى شيعه (توضيح المسائل مجتهدين عظام را ملاحظه كنيد) بدگويى به صحابه اجازه داده نشده. تا چه رسد كه بدگويى مورد تحسين باشد.

نتيجه بحث‌هاى عامى و تاريخى هرچه باشد، بايد بفهميم كه ايجاد درگيرى و عداوت و خون‌ريزى ميان مسلمانان و حتى تضعيف اسلام بهرنامى كه باشد، از محرمات كبيره است و شيطان نبايد مسلمانان را فريب دهد.

بهترين زمينه اتحاد مسلمانان احترام نمودن مذاهب و عقايد همديگر است و اجتناب از تحريك احساسات همديگر.

يك شيعه به فتواى امام ابو حنيفه عمل نخواهد كرد و نيز يك فرد سنّى بنظر امام جعفر صادق عمل نمى‌كند. ولى احترام امام صادق و ابو حنيفه بعنوان پيشواى ميليونها مسلمان بايد مسلم باشد و نبايد كه به شخصيت هاى علمى اسلامى بى‌اعتنايى نشان داد. و عواطف همديگر را جريحه دار نمود. كه عملى است جاهلانه و غلط.

در روانشناسى ميگويند، تأثير فرد بيشتر از تأثير اصل است. اختلاف علمى، اختلاف در اصل است كه منشأ نزاع و خونريزى‌