در تمام علوم انسانى اختلاف نظر ميان دانشمندان وجود دارد. افكار علما مانند صورت‌هايشان متفاوت است. و همين تفامت فكرى اختلافات علمى را بدنبال مى‌آورد و هيچگاه از زندگانى بشر جدا نخواهد شد.

اختلاف نظر در مسائل فقهى نه تنها در ميان شيعه و سنى وجود دارد كه بين خود دانشمندان سنى و مذاهب مختلف آن به شدت وجود دارد.

فقهاى شيعه نيز هم نظر در همه مسائل نيستند و اختلافات نظرى دارند.

بدون اينكه اين اختلافات از احترام متقابل آنها بكاهد. پس چرا اختلافات بين شيعه و سنى موجب دشمنى و دورى گردد. احمقانه نيست؟

هرمسلمان بايد در عقايد و اعمال و سلوك خود حجّت شرعى و مبرء ذمه داشته باشد ولى نبايد در تشخيص حجت لجاجت و تعصب بخرج داد. درست است، كه امر بمعروف و نهى از منكر واجب است ولى بايد در گفتار و نوشتار نزاكت‌هاى اخلاقى را مدّ نظر قرار داد. كه به‌