وظيفه علماى دينى ما - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢١ - ٢- سيستم ادارى مدارس
و صلاحيت خدمت او به مردم و دين در آينده مد نظر گرفته شود، كه قهراً مسأله سن او در پذيرش مد نظر گرفته خواهد شد.
مثلًا درس خواندن پيران و مردان بزرگ در مراحل سه گانه ثمرى نخواهد داشت، و افرادى كه فهم آنان ضعيف يا تقواى دينى ندارند به درد اين كار نمىخورند.
٦- تعطيلات حتى المقدور كمتر شود تا عمر طلاب به هدر نرود، و مدرسين نيز از ترك تدريس جز در مواقع ناچارى و اضطرار خوددارى كنند، و نبايد كه عمر گران قيمت طلاب را ضايع گردانند.
٧- درباره تدريس مدرس، بايد از شاگردان سراً معلومات شود كه آيا از عهده تدريس برآمده مىتواند يا نه؟ بيان او رسا و مفهم است يا نه؟ و اين موضوع براى رشد علمى طلاب ضرورى است.
٨- از طلاب فاضل و زيرك تشويق مادى و معنوى به عمل آيد.
٩- تمرين سخنرانى طلاب، در مواقع مناسب فراموش نشود.
١٠- اخراج فاقدين شرايط در اثناى درس خواندن از مدرسه، مانند فساد اخلاقى، و متجاهر بودن به گناه، و ناكام شدن در دو امتحان، و امثال ذلك، عملى گردد.