وظيفه علماى دينى ما - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٤ - ٢٠- فرو بردن خشم

كسى كه به تو ستم كرده عفو كنى، و كسى كه از تو بريده با او بپيوندى و با كسى كه با تو نادانى كرده، خويشتن‌دارى و حلم نمايى.

٣- خداوند روز قيامت همه را در يكجا جمع مى‌نمايد، بعد فريادى بلند مى‌شود كه كجايند اهل فضل؟ جمعى از مردم برخيزند، ملائكه به پيشواز آنان مى‌روند و مى‌گويند فضل شما چه بوده؟ مى‌گويند با كسى كه از ما بريده بود وصل نموديم و به كسى كه ما را محروم نموده بود عطا كرديم و از ستمگر خود عفو نموديم، فرشته‌ها مى‌گويند راست مى‌گوييد، وارد بهشت شويد.

٤- زن يهوديه‌اى را كه گوشت گوسفندى را مسموم كرده بود تا پيامبر (ص) بخورد خدمت آن حضرت آوردند، فرمود چه چيز تو را بر اين كار واداشت؟ گفت با خود گفتم اگر او پيغمبر باشد به او ضرر نرساند و اگر پادشاه باشد، مردم را از او راحت مى‌كنم، رسول خدا (ص) از او عفو فرمود.

٢٠- فرو بردن خشم:

١- هيچ بنده‌اى خشمى فرو نبرد جز آن كه خداى عزوجلّ عزت او را در دنيا و آخرت بيفزايد و خداى عزوجل (در قرآن) مى‌فرمايد: «و فرو برندگان خشم و عفو