وظيفه علماى دينى ما - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٧ - ٨- شركت علما در امور عام المنفعه
شريكى مىكنند.
٧- تا جايى كه در توان دارند در حل سريع كارهاى قانونى مردم نزد مأمورين دولتى وساطت مىكنند.
٨- در حفر نهر قريه- مثلًا- مستقيماً همكارى و ديگران را تشويق مىنمايند.
٩- جوانان نا اهل و شوهران ستمگر و زنان ناشزه را نصيحت مىكنند تا كانون فاميلى به دور از تشنج و با محبت و صميميت باقى بمانند.
١٠- از مريضان عيادت و در امور ازدواج جوانان شفاعت مىكنند.
١١- در حفظ الصحه و تداوى مريضان با مقامات مسئول مفاهمه پيگير مىنمايند.
١٢- از حقوق ملى و آزادى معقول دفاع مىكنند و جلو مظالم بعضى از مامورين را با وساطت و با منطق و يا شكايت به مقالات بالا مىگيرند. و امثال اينها.
خلاصه اين كه علماى دينى نبايد تنها به فكر دين مردم باشند كه علاقه مردم به آنان ضعيف باقى مىماند و حتى به آنان بدبينى پيدا مىكنند. ولى چنانچه مردم ببينند اهل علم دينى به فكر دنياى آنان نيز مىباشند قهراً با آنان محبت پيدا مىكنند و از آنان فرمان مىبرند و نفوذشان در بين مردم بيشتر