وظيفه علماى دينى ما
(١)
پيشگفتار
١ ص
(٢)
1- برنامه درسى
١٣ ص
(٣)
2- سيستم ادارى مدارس
٢٠ ص
(٤)
3- شوراى إفتاء
٢٣ ص
(٥)
4- مراكز تحقيقات
٢٦ ص
(٦)
5- انجمن هاى اخوت اسلامى
٢٨ ص
(٧)
6- محل خدمت اهل علم
٢٩ ص
(٨)
7- منابع مالى مدارس و شوراى تحقيقى و افتاء
٣١ ص
(٩)
8- شركت علما در امور عام المنفعه
٣٥ ص
(١٠)
9- اجتناب از اتهام و بدنامى ها
٣٨ ص
(١١)
10- لزوم عدالت اهل علم
٤٢ ص
(١٢)
11- رقابت با همكاران
٤٤ ص
(١٣)
12- قول بغير علم
٤٦ ص
(١٤)
13- ضبط نفس از مال
٥٠ ص
(١٥)
14- قاضى هاى ما
٥٢ ص
(١٦)
15- امر به معروف و نهى از منكر
٥٤ ص
(١٧)
16- تدوير كانفرانس ها
٥٨ ص
(١٨)
روابط اجتماعى در اسلام
٦١ ص
(١٩)
1- برادرى اسلامى
٦٥ ص
(٢٠)
2- حقوق مؤمنين و مسلمين بر همديگر
٦٧ ص
(٢١)
3- رحم نمودن و عطوفت با يكديگر
٧٠ ص
(٢٢)
4- ديدار برادران
٧١ ص
(٢٣)
5- مصافحه و دست به هم دادن
٧٢ ص
(٢٤)
6- معانقه و دست بگردن يكديگر نمودن
٧٣ ص
(٢٥)
7- خوشنود نمودن مؤمنان
٧٤ ص
(٢٦)
8- روا كردن حاجت مؤمن
٧٥ ص
(٢٧)
9- كوشش در راه حاجت مؤمن
٧٦ ص
(٢٨)
10- گشودن گرفتارى مؤمن
٧٧ ص
(٢٩)
11- طعام دادن به مؤمن
٧٨ ص
(٣٠)
12- پوشانيدن مؤمن
٧٩ ص
(٣١)
13- مهربانى به مؤمن و گرامى داشتن او
٧٩ ص
(٣٢)
14- نصيحت و خيرخواهى مؤمن
٨٠ ص
(٣٣)
15- اصلاح بين مردم
٨٠ ص
(٣٤)
16- احياى مؤمن
٨١ ص
(٣٥)
اخلاق اجتماعى
٨٢ ص
(٣٦)
17- خلق نيكو
٨٢ ص
(٣٧)
18- خوش رويى با مردم و غيره
٨٣ ص
(٣٨)
19- عفو از مردم
٨٣ ص
(٣٩)
20- فرو بردن خشم
٨٤ ص
(٤٠)
22- انصاف و عدل
٨٦ ص
(٤١)
23- صله رحم يا پيوند با خويشان
٨٧ ص
(٤٢)
24- احسان و احترام والدين
٨٩ ص
(٤٣)
25- احترام به پيران
٨٩ ص
(٤٤)
26- درباره عموم مسلمان ها
٩٠ ص
(٤٥)
تكميل
٩٠ ص
(٤٦)
27- دو مطلب مهم
٩٢ ص

وظيفه علماى دينى ما - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٤ - ٣- شوراى إفتاء

شرعى را جواب بدهد.

البته قدرتى جز خوف إلهى وجود ندارد كه ملاهاى كم سواد را از جواب دادن غلط جلوگيرى كند، ولى مى‌شود در هر شهر و مركز ولايت توسط علما يك شوراى افتاء بوجود آيد، تا مردم بدان مركز مراجعه و سؤالات خود را ارائه دهند، و جواب‌هاى آن‌ها پس از شور و مفاهمه به آنان داده شود.

درين كار دو فايده وجود دارد يكى اين كه احتمال خطأ اعضاى شورا بعيد است و حكم شرعى به درستى بيان مى‌شود. و ديگر اين كه يك نفر عالم از جواب‌هاى غلط كه گمراهى سائل و استحقاق عقوبت اخروى او را در پى‌دارد نجات مى‌يابد.

اگر چند نفر اهل علم فقه يك ساعت يا دو ساعت در محلى براى جواب‌هاى سؤالات شرعى مردم جمع شوند بسيار مفيد خواهد بود، و آهسته و آهسته مردم عوام هم عادت مى‌كنند به آن مركز مراجعه كنند.

در مركز كشور لازم است يك شوراى قوى از جمعى دانشمندان مطلع در فقه و معارف اسلامى به وجود آيد و حكومت هم امكانات مادى آن را فراهم سازد، اين مراكز هم به سؤالات اعتقادى و فقهى مردم مى‌پردازد و هم به رفع شبهات متعلمين و محصلين و هم به جوابات سؤال‌هاى‌