مثلًا در قرن بيستم اردوگاه كمونزم و جهان كاپيتالزم هر دو داراى اسلحه اتمى و هيدروژنى و موشك‌هاى قاره‌پيما و اسلحه شيميايى بودند ولى از ترس همين اسلحه در دست طرف مقابل، از استعمال اسلحه خود، اجتناب كردند و راه‌هاى پيچيده مذاكرات سياسى را اختيار كردند در حالى كه تفاوت در كميت و كيفيت اسلحه طرفين ناچيز بود. و اگر تفاوت آن‌ها زياد باشد مسلماً طرف ضعيف از جنگ با آن‌ها اجتناب مى‌كند.

سوم اين كه اين اسلحه موجود و امثال آن در جنگ سوم جهانى در اثر تحولات سياسى، مقدارى استعمال شده و مقدارى منفجر گرديده و همه‌اش از بيرون برود، و مهدى در موقعى ظهور بفرمايد كه اثرى از اين اسلحه باقى نباشد.