سوم: اين كه به سند معتبر ثابت شده كه امام باقر (ع) در شب قدر در نيمه اول شب دعا مى‌خواند و در نيمه دوم آن نماز[١] در حالى كه از اين روايت مفهوم مى‌شود كه امام مشغول صحبت با ملائكه است.

چهارم: اگر چنين مى‌بود حتماً صحابه از حال حضرت پيامبر (ص) كه شب‌هاى قدر به نقل بعضى روايات در مسجد تشريف داشته‌اند چيزهايى نقل مى‌كردند و نيز از احوال امامان ديگر، در حالى كه به سند معتبر چنين نقلى نرسيده است.

بلى دو روايت ابن عباس و يك روايت ديگر بر نزول‌

[١] . جامع الاحاديث، ج ١٠، ص ١٨٩.