وقتى فيلسوف شهير ملاصدرا آمد و اساس اصالة الوجود را مقابل اصالة الماهية پى‌ريزى كرد و براى همه اثبات كرد كه ماهيت اشيا اعتبارى (انتزاعى) است و وجود اصالت و واقعيت دارد، شبهه اين كمونه از او عظمت خود سقوط كرد، و محال بودن دو واجب الوجود براى همه دانشمندان مسلم و روشن شد.

بلى گاهى پيشرفت فلسفى و علمى مشكلات را حل مى‌كند و گاهى مشكلات باقى مى‌ماند و جمعى را به هر حال متحير و حتى گاهى گمراه مى‌سازد.

ما در ترويج دين بايد، با كمال جديت از راه‌هاى عادى به كار خود ادامه دهيم و منتظر معجزه نباشيم.

در ترويج دين نه مغرور باشيم و نه مأيوس، ولى تا به هر اندازه‌اى كه ممكن باشد بايد سرمايه علمى و دينى و فلسفى و باطن روشن داشته باشيم، بدبختانه بسيارى از