و ابقاى آنست كه انسان بوسيله آن آرزوهاى بى‌جا و احساسات ناقص خود را سركوب كرده اخلاقش متعادل و متناسب شده و مقام انسانى او محفوظ بماند حالا يك سئوال باقى مى‌ماند و آن اينكه ضامن اجرائى تربيت چه باشد و به چه ويله ميتوان تربيت سالم را صاحب شد؟

جواب اين سئوال فقط يك كلمه است و آن كلمه اينكه تنها دين ضامن اجرائى تربيت است.

بلى در دنيا هيچ قوه‌اى وجود ندارد كه ضامن تربيت و تعديل اخلاق باشد چه اقتصاد چه علم، چه زور، و بجز دين كه اعتقاد بخداوند و قيامت جزء آنست ديگر ضامن و حافظى براى تربيت نيست و اوضاع عصر ما شاهد آنست.

خلاصه اينكه جاى ترديد نيست كه اعتقاد بخداوند و روز حساب بانسان آنقدر قدرت و قوه ميدهد كه جلو نفس را از احساسات بى‌جا گرفته و صفات حميده‌