مقالات در تحليل دانستني‌هاى علمى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٥ - (١١) «احتياج زندگانى بدين»

خلاصه كلام اينكه انسان درين دو مرحله:

مرحله ادراك مصالح طبيعى و مرحله وارد شدن براى بدست آوردن آنها بدين و قانون آسمانى احتياجى ندارد تنها عقل و ادراك و غرائز فطرى او كفايت ميكند.

قسم دوم از منافع، منافع اجتماعى ميباشد كه زندگانى اجتماعى بدون آنها استمرار نمى‌يابد مانند احترام بحقوق ديگران تجاوز نكردن بمال و عرض (آبرو) و ناموس مردم و بالاخره تمام مفاهيميكه در تحت عنوان عدالت اجتماعى داخل است.

وصول باين منافع و مقام اجتماعى نيز موقوف بر دو چيز است يكى درك كردن و فهميدن آنها ديگرى قوه وادار كننده بر التزام و عمل كردن بآنها.

جمع كثيرى از دانشمندان دينى معتقدند كه انسان در فهميدن مصالح اجتماعى بدين آسمانى محتاج است.

و خداوند بايد انبيائى براى ما بفرستد تا مصالح اجتماعى‌