مادى جهان ابتداء و حدى را قائل است و قديم بودن آنها را باطل ميداند، پس ماده مسبوق بعدم است و البته موجود شدن آن محتاج بعلت و سببى است كه جز اراده پروردگار چيزى نخواهد بود.

ماده متحرك است و البته كه حركت او حادث است، پس خود او نيز بايد حادث باشد و حادث متاخر از غير حادث است‌

كسانيكه ازين جمله استفاده سوء مى‌كنند اولا ميگويند ماده بر معنى مقدم است و معنى را بتصورات تفسير ميكنند تا طرف او اين دعوى را قبول كند وقتى قبول كرد بعد ميگويد ماده بر خداوند مقدم است و وجود خدا ذهنى است. از مطالب اين مقاله فهميديم كه خداوند تنها در تصورات ما وجود ندارد بلكه عينيت خارجى هم دارد و وجود لا يتناهى او قطعا از وجود ماده قوى‌تر و شديدتر است و او خالق ماده است و مقدم‌