گوشهاى از تاريخ جهاد مردم افغانستان از نگاه حضرت آيت الله محسنى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٨ - هزينه هاى مراكز علمى و فرهنگى

در واقع چنين بود، هرچند پولى بيشتر به‌فرماندهان جهادى مى‌دادم توقع آن‌ها بيشتر مى‌شد و در نتيجه مشكلات نيز بيشتر مى‌گرديد و هيچ‌كارى هم صورت نمى‌گرفت. برهمين اساس بود كه مقدارى ازآن پول‌ها را، براى جبهات مى‌دادم و قسمت عمده‌ى آن را، حفظ مى‌كردم. يك موقع تصميم گرفتم تا يك مقدارى ازاين پول‌ها را از پاكستان در يكى از بانك‌هاى لندن، منتقل نمايم. وقتى اين پول‌ها را انتقال دادم، يك پوند انگليسى، معادل چهل و نه يا پنجاه كلدار پاكستانى بود؛ اما روزى كه من دوباره اين پول‌ها را برگردانيدم، يك پوند معادل نود و يك كلدار شده بود، لذا، بسيار فايده كردم. علاوه براين، من از آن‌ها، فايده نيز مى‌گرفتم؛ زيرا از نظر شرعى، سود گرفتن از بانك‌هاى خارجى جايز است. خلاصه فايده زيادى به‌دستم آمد.

يك مقدارى از اين سرمايه را من حفظ كردم، تا زمانى كه موضوع حوزه علميه مطرح شد، البته از ابتداء چنين نيتى را داشتم‌