گوشهاى از تاريخ جهاد مردم افغانستان از نگاه حضرت آيت الله محسنى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٠ - پيام هاى هفتم و هشتم ثور

پرزه‌هاى ماشين است تا اين پرزه‌ها باهم وصل نشوند، چرخ‌هاى سياسى، اقتصادى، ملى و اجتماعى كشورما، به‌حركت نخواهد آمد و از همه مهم‌تر، ما به‌فقر علوم دينى و علوم تجربى مبتلا هستيم كه در واقع اين موضوع براى ما، أمّ المصائب است.

وضعيت فعلى كشور كاملًا روشن و مطلوب نيست، ما تا هنوز فاقد يك حكومت قدرت‌مند و منسجم و مورد پسند اكثريت مردم هستيم. جنگ داخلى و تحميلى، شكوفايى قريب‌الوقوع را در كشور، از احتمال عقلايى بيرون برده است. به‌هرحال وضع موجود در رده‌هاى بالا و رده‌هاى متوسط نظام موجود، چنگى به‌دل نمى‌زند. شما مى‌بينيد كه در شوراى ملى، چه موضوعات بى‌مايه مطرح مى‌شود؟! نماينده‌هاى مردم چه مى‌گويند؟! وضع داخل پارلمان چگونه است؟ در خارج پارلمان چه چيزهاى گفته مى‌شود؟ از تمام اين‌ها معلوم مى‌شود كه تا هنوز ما پراكنده‌ايم. شرايط ذلت بار و شرم آور گذشته ما، بر هيچ كسى تأثير نكرده است.

هفتم ثور، به‌ما اين پيام را مى‌دهد كه اگر وضعيت ما به‌همين منوال پيش‌برود، ما شايد! چندين مرتبه ديگر، طعم تلخ و ناگوار تجاوز هفتم ثور را بچشيم. از ٧ ثور ٥٧ تنها حكومت دكتاتورى داؤدخان، فعلًا وجود ندارد و