گلزار فضیلت : مشاهیر مدفون در تکیه فاضل هندی در تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ٥٤ - شاگردان فاضل هندی

فوجدته أهلا لذلک، بل فوق ذلک، فإنه وإن لم یکن ولدی فی عالم الأشباح، لکنه أرشد أولادی بل أکثرهم قدرا ومنزله فی عالم الأرواح، فأجزت له أن یروی عنی ما قرأت علیه أو قرأه علیّ أو سمعه منّی أو وجده بخطی المعروف لدیه کما سمعه ووجده. وکذا جمیع کتب الأخبار التی تواترت نسبتها إلی جامعیها، وأجزت له فی إفتاء ما ترجح فی نظره، لأنی وجدته شفاها أهلا لذلک، کاملا فی العلوم التی توقف الإفتاء علیها، عادلا فی دینه ومروته بتعدیل العدول لدی، ثم أیقنت بذلک بعد معاشرتی الباطنیه معه فی الخلوات، واطلاعی علی بعض ممّا وفّقه اللّه له من المصنفات. ثم إنی أروی الأخبار بعده طرق صحیحه معروفه لدیه.

وأکثر روایاتی من والدی العلامه تاج أرباب العمامه، وهو کان یروی عن الحبر المدقق مولانا حسنعلی، عن والده الورع المحقق مولانا عبد اللّه التستری، وطرائقه إلی المعصوم معروفه. والمسؤول منه الدعاء لی فی مظان إجابته ولوالدی ولمشایخی وأسلافی رضی اللّه عنهم. وکتب بیمناه الجانیه محمّد بن الحسن الأصفهانی المدعو ببهاء الدین نجاه اللّه من آفات الأوان وکبت الأمون فی شهر رجب المرجب لسنه مضت من الألف مائه وثلاثون".

فاضل در هامش اجازه فوق این جملات را نگاشته: "والدی: تاج الدین حسن الأصفهانی، والاشتهار بالفاضل الهندی، ولست راضیا به، لمجیئنا منها بعد ذهابنا وجوبا إلیها، وذلک قبل أوان حلمی بکثیر، وکتب محمّد بن الحسن الأصفهانی المدعو ببهاء الدین".[١]

٣. شیخ احمد بن حسین حلی

از علمای بزرگ زمان که فاضل او را یکی از محبوب ترین دوستان خود خوانده و از او با این تعابیر یاد می کند:"شیخ الحله وخرّیتها الأزهر، ونادرتها وکبریتها الأحمر،