گلزار فضیلت : مشاهیر مدفون در تکیه فاضل هندی در تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ٣١١ - میرزا محمّد حسین مدرّس اسفه ای
میرزا محمّد حسین مدرّس اسفه ای
فرزند ملّا حیدر اسفه ای. ادیب فاضل و طبیب ماهر، از پزشکان قدیم که طبّ جدید نیز آموخته بود. وی در سال ١٢٧٩ش در اسفه از توابع شهرضا متولد شد. مدتی در شهرضا و اصفهان به کسب علوم ادبی و دینی پرداخت. سپس در اصفهان نزد میرزا ابوالقاسم ناصر حکمت طب قدیم آموخت و به دریافت گواهینامه طب نایل گردید. از سال ١٣٢٠ش به سمت طبابت در وزارت بهداری استخدام شده و در بهداری شهرضا به طبابت پرداخت.[١]
در سال های آخر عمر در اصفهان ساکن گردید. وی دانشمندی وارسته و به فضائل و کمالات آراسته بود. دارای ذوق شعری نیز بود و در اشعار "قانع" تخلّص می نمود.
تالیفات:
١. اربعین قانع
٢. دیوان قانع (سوانح)
در سال ١٣٤٩ش به وسیله کتابفروشی ثقفی منتشر شده است.
٣. ره آورد قانع، شرح زیارت جامعه منظوم که در اصفهان به چاپ رسیده است.
٤. شجره طوبی، منظوم و منثور که در سال ١٣٣٩ش در شهرضا چاپ شده است.
٥. افسانه اسفه ای منظوم و مثنوی که در سال ١٣٣٠ش در شهرضا چاپ شده است.
[١] ٢٩٨. پایان نامه آقای عبدالرسول سنجری.