گلزار فضیلت : مشاهیر مدفون در تکیه فاضل هندی در تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ٤٠ - ٧ آقا منیر الدین بروجردی اصفهانی

است". مرحوم بیان از او با عنوان: "اعبد عبّاد و ازهد زهّاد" نام می برد و می نویسد:

الحق آن ستوده خصال در اموری چند متفرّد است:

اوّل: در حافظه و ذکاء، اعجوبه عصر بود. دعاهای مطوّله مثل دعای ابوحمزه ثمالی را به طور تقطیع در قنوت نوافل با لهجه بسیار جذّابی قرائت می نمود.

دوم: در احاطه بر فروع فقهیه به طوری مسلّط بود که عدیل و نظیر نداشت.

سوم: در اخلاص و ارادت به خانواده عصمت و طهارت جدّیت تامّه داشت.

چهارم: در فتوّت و جوانمردی و فرزانگی آیت وقت بود.[١]

وی در ٢٠ جمادی الاول ١٣٥٧ق در سن" ٩٠ سالگی وفات یافت و در بقعه تکیه درب کوشکی مدفون گردید.

٧. آقا منیر الدین بروجردی اصفهانی

از بزرگان فقها و مجتهدین، و از رؤسای علما و محقّقین.

در ٢٢ رجب ١٢٦٩ در بروجرد متولّد گردید. جدّش آخوند ملّا علی بروجردی داماد میرزای قمی بود. او پس از کسب مقدمات علوم به اصفهان مهاجرت نموده و به درس آیه اللّه العظمی حاج شیخ محمّد باقر مسجد شاهی حاضر شد. آن گاه به عتبات عالیات مهاجرت نمود و در نجف و سامراء درس آیات عظام: شیخ حسن کاشف الغطاء و میرزا محمّد حسن شیرازی را درک نمود.

وی دارای حافظه ای عجیب و هوشی سرشار بود و در سن ١٨ سالگی به درجه اجتهاد نایل شد. او پس از مراجعت به اصفهان، با کمال عزّت و احترام و قدرت و نفوذ بین الخواصّ و العوام به انجام وظایف شرعی خود پرداخت. در مسجد ایلچی اقامه جماعت و در منزل تدریس می نمود. در ادبیات عرب و علم رجال و درایه احاطه کامل داشت و در نزد میرزا نصراللّه قمشه ای درس معقول خوانده بود. وی از