از سرگذشت و شرح حال او اطلاع دقیقی در دست نیست، جز این که وی در ٢٦ شعبان ١٢٥٢ق تقریظی بر کتاب فقهی "مهجه الفواد فی شرح الارشاد" اثر عالم جلیل سیّد محمّد حسن مجتهد اصفهانی[١] نوشته و مراتب علمی و رسیدن او به درجه اجتهاد را تأیید نموده است.

بر کتاب یاد شده فقهای بزرگی همچون علّامه سیّد صدر الدین موسوی عاملی و میرزا محمّد مهدی نایب الصدر[٢] نیز تقریظ نوشته اند و به مؤلّف اجازه اجتهاد

[١] ١٢٩. فرزند سیّد محمّد تقی مستجاب الدعوه، عالم فاضل و فقیه محقّق، جامع معقول و منقول، در حدود سال ١٢٠٧ متولّد شد. سال ها در اصفهان نزد حاجی کلباسی تحصیل نموده و از برخی دیگر از علما همچون سیّد شفتی، شیخ محمّد تقی رازی، سیّد صدرالدین عاملی، ملّا علی نوری، ملّا اسماعیل واحد العین و میرزا ابوطالب اصفهانی صاحب حاشیه سیوطی بهره برده و از برخی از آنان به اخذ اجازه روایت و اجتهاد مفتخر گردید، از جمله آقا سیّد رضا بن سیّد مهدی بحر العلوم، سیّد صدرالدین عاملی، آخوند قمبوانی و میرزا محمّد مهدی نایب الصدر. وی تألیفات بسیاری از خود به یادگار نهاده است، از جمله: ١. مهجه الفؤاد در شرح ارشاد علّامه حلی در ١٤ جلد ٢. الجامع الفقهی در ٦ جلد ٣. فرائد الاصول ٤. شرح بحث شکوک منهاج الهدایه حاجی کلباسی ٥. رساله در اعجاز قرآن، مطبوع. وی در جمادی الاولی ١٢٦٣ ق وفات یافته و در جنب پدر مدفون گردید.
[٢] ١٣٠. به نوشته علّامه گزی وی از علما و فضلای ممتازین با اطّلاع در علوم و اخبار بوده و در دیانت و تقوی هم معروف و بر اغلب یا کلّ کتب موقوفه مرحوم جدّ خود آقا میرزا محمّد باقر پیش نماز و غیر آن کتب حاشیه های بسیار نوشته است. وی فرزند سیّد محمّد کاظم بن سیّد علی نقی بن سیّد علی رضا بن میرزا محمّد باقر حسینی عاملی اصفهانی (معروف به پیشنماز) است. قبر مطهّر ایشان در تکیه آقا رضی واقع است و عبارات سنگ نوشته آن چنین است: قد ارتحل العالم العامل والمجتهد الکامل والزاهد الوتد والمتعبّد الاوحد الذی کان فی سماء المعرفه و الفضل والتقوی کالبدر السیّد الاجل المیرزا محمّد مهدی المدعو بنایب الصدر فی سنه ١٢٦٧.