[١] ٢٦٩. عالم فاضل، در اصفهان نزد اساتیدی چون حضرات آیات: شیخ محمود مفید، خراسانی، سید حسین خادمی و میر سیّد علی موسوی بهبهانی تحصیل نموده و با شیخ عبداللَّه ادیب لنجانی هم بحث بود. وی در غره شوال سال ١٣٩٥ق وفات یافته و در تکیه ملک مدفون شد. سنگ نوشته مزارش چنین است: وفد علی ربّه الفرد العلیّ الاعلی من بات لیالیه السهر الی السحر مناجیا لربّه الغفور الرحیم الباری، حلیف الزهد والورع والتقوی حجه الاسلام والمسلمین الشیخ حبیب اللّه شاهنده، ولد العالم العامل التقی میرزا محمد قدیری نوکابادلنجانی وکان وفاته غره شهر شوّال المکرّم سنه خمس وتسعین وثلاث ماه بعد الالف.
[٢] ٢٧٠. عالم جلیل. در سال ١٢٩٤ش متولد شد. در اصفهان نزد بسیاری از علما از جمله حضرات آیات: شیخ محمّد حسن عالم نجف آبادی، شیخ احمد اهتمام، حاج آقا رحیم ارباب، خراسانی، علّامه شیخ محمّد رضا نجفی و سیّد عبدالله ثقه الاسلام تحصیل کرد و از دو استاد اخیر اجازه نقل حدیث دریافت نمود. وی عالمی زاهد و وارسته بود و مردم خوراسکان از برکات وجوش برخودار بودند. سرانجام این عالم ربّانی در ماه صفر سال جاری به رحمت ایزدی پیوست.
[٣] ٢٧١. عالم فاضل زاهد و مدرّس توانا. در سال ١٢٨٥ ش در نطنز به دنیا آمد. مقدّمات را نزد پدر خود ملّا علی رضا فرا گرفته و جهت ادامه تحصیل با پای پیاده به اصفهان آمده و در مدرسه چهارباغ در حجره برادر بزرگ خود حاج شیخ محمود ساکن شده و از محضر اساتیدی چون: ملا محمّد علی حبیب آبادی، شیخ محمّد جواد فریدنی و حضرات آیات: شیخ محمّد حسن عالم نجف آبادی، درچه ای، ارباب، حاج شیخ مهدی نجفی و خراسانی بهره برد. او از سنین جوانی به تدریس در حوزه علمیّه پرداخته و طلاب زیادی از درس او استفاده نمودند. وی در زهد و تقوا زبانزد خاص و عام و مورد توجّه مراجع و علما بود و سرانجام در ٢٩ محرّم سال ١٣٩٥ قمری [٢٢ بهمن ١٣٥٥] دار فانی را وداع گفته و در تکیه ملک (گلستان شهدا) مدفون شد. شاق الفقیه بلقاء الحسین وقد اوی تحت لواء الحسین عاش سعیدا فی الحیاه کما مات سعیدا بولاء الحسین قیل لنفسه ادخلی جنتی حتی بلغت بحذاء الحسین فی التاسع العشرین من محرم صاربشوق بفداء الحسین واخرج الواحد من جمع وقل: "ظل الفقیه بعزاء الحسین"